Un jorn t'i tornaràs far !

Bon, vau pas contar 'quí lo film mas pusleu chamjar los noms daus actors per los daus bloguidors, laidonc, un malhum de blòg 2.

Per Ridan, lo chantor dau metrò, quò es fach, per las tres goiatas dins lo bureu, Chantal Lauby, Florence Muller e Emeline Bayart, benleu l'esquipa de l'OCLC.

Aprep i a quauquas scènas de bureu, ben sentidas sus l'inutilitat d'usar l'anglés dins l'entreprisa, vei-la-quí l'istòria daus tisons. Adonc, los cadres de l'entrepresa porian estre daus masles bloguidors un pauc savants, adonc cadre 1 e cadre 2.

Per lo grand patron, Arditi, que aprep aver reçaugut un textònet usa non pus dau globish mas 'resta pas de linga-forchar emb delectacion, bote lo Joan.

Vole ben far la vielha secretrària, Balasko.

Dos autres goiats per jugar las autras pairas dins los films, los dragors o los capitanis d'aiga doça, ben l'Einucent e lo Maime.

Los tornarem trobar dins la paira de jounòs sus lo banc e mesfiatz v'autres los goiats, i a de la calòta dins l'aer. Ai fach los cobles coma 'quò :

• Possibilitat 1 l'Einucent vs Lutz
• Possibilitat 2 lo Maime vs la Mela

Lo coror, lo sdf dins lo parc son trobats, segre los liams e per la pròf depressiva o benleu alcòlica o b'etot los dos, vole ben m'i conhar, 'la es meschenta la Nicole Garcia a escotar sa radiò sens voler estre embrenar per degun.

La flicalha dins lo parc, lo Laurenç e lo Parpalhon per lo plaser de lurs far portar l'uniform e lurs far dessenhar los birons que los goiassons tageten sus los murs o los bancs.

Autre luòc d'accion, la botica de bricolatge. Dos ròtles per l'òmi de la fotografia, aqueu dau Legitimus e son super-gatge 2000 injeccion directa e aqueu dau tipe que vòu far un cròs dins la paret.

Lo chap de la botica, perqué pas lo tam-tam. La goiata darrier la caissa, benleu Anna.

Catherine Deneuve dins 'na botica de bricolatge per tornar d'aplomb 'n'armari. Sejat !

Un tau ròtle pòt èsser reservat unicament a la responsabla de la leopardisacion de l'espaci occitan. Ne'n demai de quò, veire Deneuve visar la televicon e los filmonets sus lo biais de far daus junts, ten, la television, un ròtle per los darniers 'ribats dins lo malhum.

• Lo sit : http://bancspublics-lefilm.com/
• Lo casting vertadier : http://www.cinefil.com/film/bancs-publics-versailles-rive-droite/casting
• Los tisons (per comprendre fau 'nar veire lo film).

Am mestier daus intelectuaus per dire las chausas (1). Son quauquas vetz daus escalators de bon usatge per ne pas prendre tròp de temps de montar la montanha d'a pè, emai montar tot sol 'na costa rendesse pas pus colhon. Mas
- quante daus filomediats (2), coma lo Finklielkraut que se planh que Chomsky es l'un daus tipes lo mai legit dins lo monde (3),
- quante qua'iment tots los intelectuaus de França se son enganats dins la maitat dau sègle passat,
- quante l'espaci mediatic, e subretot la televicon an 'na tela importança dins la vita de tant de monde,
laidonc, un film coma « Chomsky & companhiá » es 'na bufada d'aer fresch. Un intellectuau es una persona que vòl nos far pensar coma se, Chomsky vòl nos far pensar per nos-mesma.
Aquí dedins i a quauques utilhs per comprendre coma marcha lo sisteme mediatica, pauc d'utilhs (4) mas lo film prend lo temps de la demonstracion, de l'esplicacion e balha la parola maitot au Baillargeon (e un liam per los provençaus ;) ) o b'etot lo Jean Bricmont. Ne'n mai d'aquò, lo Mermet voliá esclarzir las chausas sus Chomsky traitat de negacioniste mai d'una vetz (2).

Avem benleu mestier daus intelectuaus mas am besonh subretot de raivar un pauc nos vitas e per 'quò, i a los artistes, los films. Quò es emb un tau èime que me sei trobat convidat per veire HOME© chas daus amics, chas daus ancians amics.
La bola bluia es tota pita e ben sola faça a la ventarola celesta, e lo Arthus Bertrand colhona beucòp dins sos comentaris sus de las « tant bravas » imatges. Quò eriá la prumièra vetz que visava un de sos films, sei pas tòst preste d'i tornar. Dau còp, la gent que me convidaten :

[] an minjats mon clafotís avant de me fotre defòra,
[] n'avian lur confle de m'auvir bufar totas las cinq minutas,
[] an vougut desbatre (5).

Disián que la planeta marchava pas la jamba gaia e que bon, anavan trobar la solucion... Aguí dau mau per esplicar que 'queu film es un espectacle, ren de mai, un espectacle per la televicon, un espectacle  per vendre de la propaganda avant e aprep, per parlar de PPR. I a p'unas eidèias aquí dedins, e que fòra l'esemple d'un imòble inaugurat dins l'ecò-quartier en Alemanha, i a de bravas imatges e ren, n'an qu'a veire « paísatges manufacturats » per se devoidar la testa.

Me tirí de chas ilhs quante un daus tipes parlet de las fruchas e se posava la question de coma-far-per-ne'n-trobar-de-sason-dins-un-supermerchat, faliá inventar un « label ». Respondí : « un de mai ! Adonc daus controlors, daus papièrs...» 'Nar au merchat es quand mesma pas tant mauaisat que quò per daus vilauds, tot coma far viure los labels eisistants. 'Nar traucar lo pont lo dimenc per culhir dins los vargiers chas l'ortalier o b'etot sus las ribas de Leira es tot aisat, mas fau zo voler e se surtir los dets dau cuou.

E Jan dau Melhau per aténher l'Universalisme !

Per çò que los mesma m'an qua'iment traitat de passeiste quante saugueten qu'estudiava l'occitan, parle de la « Letra au darrier pacan dau Lemosin si non es desja mòrt », un libreton autrament mai remirable que lo film dau Arthus. Eu conta l'istòria de l'umanitat despuei los chaçadors e culhidors juscantau darnier jorn ente las vachas fugueten liadas, sens obludar l'èime prionda daus gatges.
'Queu libreton dins las doas lengas, francésa e occitana, sus 45 paginas, ieu lo vese coma un « acte fondator » de mai per la descreissença, coma an pogut l'estre los  libres dau Thoreau.

Segur 'queu libre tornará èsser decubert dins quauquas annadas quante las glaças daus pòles aurán 'chabadas de fondre sos los gas daus elicoptères de l'Artus,  benleu tròp tardier. Lo libret balha pas de receptas, aquò non ! Balha solament l'endrech, lo moment ente las chausas an mau viradas, coma 'na bòrna dins un forchadís per marcar 'na direccion. Segur que per Melhau, sem mau barrats, 'queu libre ne'n es lo tesmonh, de legir e vista, tant qu'avem la lumièra.

« Bradadau !
Un darrier còp, mon frair, te parle dau chastenh, de la peira, dau teulet, que se mariden de país, ente vese mas tòlas que plastic qu'eslusissen de faussa clardat dins la granda nuech de nòstra mòrt sens dòu. »

Ai reçaugut la setmana passada lo libret que parla dau trabalh de l'IEO dau Lemosin sus l'aiga sus lo plateu de Miuvachas (ente i a Tarnac) : un trabalh d'estuda, de collectatge, d'escota.

Un trabalh que balha a veire la plaça de l'uman dins lo paísatge, coma 'queu-quilh chamja la natura, un pauc, beucòp mas pas mai que n'i a mestier.

Un trabalh per montrar un espaci ente la gent fan pas quau que siá, ente que siá, quante que siá. Son, quela gent, los paísans, sos la dominacion d'un temps que compta las oras en maus d'eschinas, a grandas penas, en sufrança.

Un trabalh sus l'aiga, lo biais de la nomar, 'pelar son trabalh, son saber-far, sos utilhs.

'Na miràudia !

Un darnier mot sus la fòrma dau libreton, un quasernet espiralat, un pauc coma 'queu de viatge, plan bona eidèia.

• Librariá occitana - Botica de l’Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin - 26, rua Viena-Nauta (rue Haute-Vienne) - 87 000 Lemòtges
• Telefòne & telecopias : 0 555 320 644 - libraria.occitana@free.fr
• Lo pretz : 16 € 00

La descreissença : novela mòda o b'etot maniera per durar ?

Paul Ariès : politòlogue, autor de « Apprendre à faire le vide » (chas Milan) e director dau « Sarkophage » un jornau, man mança, antiproductiviste.
Philippe Frémeaux : rector de las publicacions « Alternatives économiques ».
Eric Allodi : director de « Integral Vision » vejaire dins l'estratègia alternativa (sabe pas tròp çò qu'es e l'ai pas comprès d'auvir lo pòste, mas bon).

Lo reportatge (1) dau Thomas Chauvineau :

Se 'pelan Christian e Monique, lotjan dins 'na meijoneta a Bondy, Seine Saint Denis. Desempuei las annadas 70, taschan de praticar 'na fòrma de simplicitat volontaria (2), benleu 'na fòrma de descreissença boirada de developament durabla... breu, fan 'tencion, subretot dins l'usatge de las matièras prumièras e pertant fan pas de las revendicacions, o quò non.
La prumièra accion menada es estada facha dau temps de l'agrandissament de la meijon, quo es de dire mielhorar l'isolacion. Dau còp, diviseten la consomacion per dos (e gardeten la mesma chaudièra).

Mon pitit vejaire sus la matinada. Coma dire, la Giordano, 'la a 'na linha de flotason fòrça bassa quante fau entendre una eidèia un pauc complicada (3), adonc mai d'un còp 'la torna prendre lo micrò per pas que l'emission passa de biais de la linha directriça que pòt estre resumada per :

sei 'quí per emplir l'espaci d'entre doas paginas de propaganda o n'autres sus lo sevice public avam pas lo dreit d'esgar vòstre cerveu per merdacolà, solament per los MAIF-Groupama-GMF-MEDEF.

Ai 'gut paur que auèi siàia coma los autres jorns (ai 'chabat per pus escotar Inter) des l'una de las prumièras intervencions d'Ariès perqué, leu, lo micrò fuguet tornat près ; 'la 'guet paur d'aver mau a la testa. Mas non, aprep 'ver près daus cachats, 'na potinga, benleu de las drogas, l'emission fuguet agradiva.

Nòtas :
1/ per 'na vetz, son pas « de la gent que corren nuds tras los buòcs » coma 'quò fuguet damandar au monde dau jornau "la décroissance".

2/ 'na sècta de quemer-verd segur !

3/ m'etot, mas ieu parle pas a daus milhons milhiers d'auditors e d'auditritz, ~35 lectors per jorn, quo es ja ben pro.

~~°(OLO)°~~

 Dins 'queu film, fau auvir lo Alain Dufranc (~07:50) per comprendre perqué las chausas son mau barradas.

La tipessa de França Natura contet l'istòria un pauc vielha, aquela sus lo bargier, lo tecnocrate, l'ovelha e lo chen, se v'autres la conéissetz pas, laissatz me un messatge. Lo tipe de la Patz Verda :-) ma fe, es un tipe de la politica coma los de París.

Podetz legir un vertadier compte rendut, ben escrich, oneste sus lo sit dau Mourad Guichard, jornaliste per Libe.

E coma l'amassada éra 'quí per se tornar 'pelar mai de 1968, la videò :

Lo Danny contet a la debuta 'na istòria jusieva que la version occitana es aquela :

Dins lo temps dau batesme [...] los vint-e-dos qu'eran a taula ne damandaven qu'a minjar e beure a la santat daus nurriçons.

Mon tonton Polita era sietat ad un bot de la taula contra Cacaudon, dau Calhau, qu'era lo darnier per se siervir quante passaven los plats. Polita n'aimava gaire quel òme. S'eran disputats un coble de còps, e per lo bon besuenh se sirián quitament passat las mans per la figura. Cacaudon disiá que Polita fasiá los torns de sa filha, e sabe que tant. E quò n'era bric vrai, mas la Cacaudona era enrajada après los òmes, e 'la trobava Polita bra'e. Era-quò la fauta de Polita, dijatz-me zo ?
Pasmens Polita n'aimava pas Cacaudon, e quante lo plat arribava a Polita, eu lo voidava dins sa 'sieta e laissava juste un bocin a Cacaudon, e quò n'era pas totjorn lo pus fin. Faliá, tot-parier, que Polita agués bon apetís, car las porcions eran delas e se'n trobava mai que lo compte.
Cacaudon s'en aperceguet de leu, e coma era maitot bien endentat, se'n planhet.

- Deuriàs, tot-parrier, te siervir emb mai d'onestetat, e far 'tencion que io vene après tu.
- Perquè, vielh ?
- Tu curas, per autant dire, tots los plats que passan, e ne me laissas que lo retrum.
- Espiatz, vielh ! E si vos sierviatz prumier, coma fariatz ?
- Prendriá nommàs un bocin, au luòc de tres o quatre.
- E ! Vielha babòia, de què vos planhetz ? Vos lo laisse pas, vòstre bocin ? [...]

Emili DUSOLIER « Contes de Joan de Fàia » chas Novelum.

En Ondas | Marcés plan, enquera 'na vetz a Domenja Lekuona per 'quela votz e la qualitat de l'emession.

Segre lo liam per legir (e auvir maitot) sus la tiala.

Per la pita istòria, me sei dich :
Bon, aquí grand ses dins lo grand nòrd, adonc marcha pas far chiar la gent dins 'na librariá per lu comandar, una banda dessenhada occitana en quò sus, marcha butinar la tiala coma lo prumier tipe moderna au jorn d'auèi. Laidonc, butiní la tiala, per l'aver sens transpòrt mas la prumièra vila de livrason erá : Arras.
Pertant queu grop a una agença a Orleans. Laidonc i vau lo comandar directament sens usar dau debordament tecnologic metut a ma disposicion per la vita moderna.
Me presente au pitit minhard de l'entrada de la librariá, lo goiat me damanda de las novelas d'un libre que me conselhet, am bargasat un pauc e li passe comanda perqué segur, un libre occitan quo es pas possible de lo trobat dins lo grand-grand nòrd.
'Quí lo tipe me 'restet : Monsur, l'am dins los raijadís !

Es pas bela la vita de las vetz per queu-quí que decida de li sorire.

Un pur plaser... la banda dessenhada (las relacions emb la gent de la librariá maitot, mas sei pas 'quí per contar ma vita privada). Es-quò pas ? ? ?

Adonc, vau vos parlar de la serada "descreissença & cultura" tematica larja per dire sus los libres que nos an aidats, guidats, servits sus lo chamin de la descreissença ; los libres mas los films o las musicas maitot. La lista balhada queu ser es pas estada enquera tornada copiada sus lo joèb, bote 'quí l'adreça mas vos faudrá i 'nar mai d'una vetz.

Sei estat estonat que de la gent tant despariers aguessen legits tant de libres identiques, o vut los mesma films.

Dins 'quela amassada, sei pro fièr, e un joèb quo ser per far lusir l'embonilh, sei pro fièr d'aver conhat dins los-libres-que-m'an-guidats-dins-un-biais-descreissent daus autors coma Giono, segur, mas tanben de la gent coma lo Micheu Chapduelh (L'arquibaunobiliconofatz, un temps per viure...) o coma la Benedicta Bonnet. Quante dise sei fièrt, quò es que i a pas 'gut mestier de balhar de las esplicacions nautas coma las montanhas de Beauça sus lo perdequé l'occitan. Sens far de militantisme per un policulturalisme, son de la gent que saben comtemplar las produccions de las autras culturas. Un tèxte coma « frucha en subrevita » los a interessat tant per la lenga que per los utilhs nomats « los boiradors » o « lo topin negre », perque son representatius d'una possibilitat de far quauquaren autrament que la machina nucleara ; e lo tèxte  parla  vertadierament  d'un autre biais de viure que lo nuclear.

Sens lo suport de la lista, per la minuta dins la memòria tecnolhassa d'un ordinator nucleorisat, vau 'chabar 'quí 'queu bilhet per preparar un brolhon per lo bilhet sus la jornada de las granas.

~~o(°!°)o~~

Dins l'espera d'aqueu bilhet, 'na videò.

La cosina :

Per la licor, quò es pas tant aisat, per 10 l d'aiga, vos fau :

• 5 l de flòrs (1 l = una cassairòla d'un litre sens tassar)
• 4 kg de sucre cristalisat
• 500 g de rasins secs
• 50 g de levadura dau bolangier
• 1 citron

Culhir las flors solas e las botar dins l'aiga. Far bulhir 20 minutas puei laissar fredir avant de filtrar l'aiga e gietar las flors.
Dins 'na topina, fau botar lo filtradís, los rasins, la levadura, lo sucre, lo citron e, laissar pausar 3 mes sens remudar (la topina deu pas esser barrada ermeticament).
3 mes aprep, fau sostirar una prumièra vetz, puei pausar 15 jorns de mai. Tornar sostirar e pueiprès embotelhar per 'na periòda d'una annada.

Quo es tardier per los granhons, bon, prene de l'avança per la gialada d'acacià (atz la recepta daus bunhets d'acacià 'quí, ela es balhada per lo gormand desconegut). Laidonc, per 2 pitit pòts de gialada, vos fau :

• 250 gr de flors d'acacià (los petals blancs pas mai)
• 0,5 l d'aiga
• 500 gr de sucre
• 2 gr d'agar agar.

Per balhar una fòrma mai semblabla a la de la confitura, pòdez botar dos bocins de fenolh o b'etot de rebarba dins l'aiga de la prumièra topinada.

Dins un bilhet titolat « Flors & libre », me fau aura parlar d'un libre. Dau temps de mon «private » cibergedon, ai legit mai que mai. Aviá 'bludat de parlar d'aqueu libre. Quò es fach !-)

FLOR DE MISTERI

Zo deve dire : l’ai pas trobada. Pertant,
quo es pas fauta de cerchar.
Anei aus Tres-Ciriers, a la cima dau vergier.
Damandei aus vesins, aus cosins, a la mair Lucía.
Legiguei lo Libre daus Morts
tibetenc, lo Libre daus Morts daus ancians egipcians,
lo Popol-Vuh, lo Kalevala. Legiguei los Saumes pagans*,
mai lo quite libreton de Didi Març. Tornei legir lo Libre.
P’ una flor. Pas la coa d’una.
Faguei un torn a Sanesrat**, a Ectabane***, a El Palo****.
Trobei daus paus, daus palencs, daus brochons.
Trobei daus aubres, de las marns,
de las vimzelas. Trobei pas la flor.
Visei jos las faugieras, jos los cancaridiers,
dins lo marc de café. Res de res. Passei veire
la familha, a Caul, a Bordelas, a La Bocòla,
a La Pomaliá, a La Bridariá. Escriguei au Papa,
a Matusalem. Escriguei a Champalimau. Rat’-flat’...
A la fin, n’aguei mon aiser. Me dissei : la trobarai
quand la cercharai pus. Esperei.
Espere totjorn. Sabe qu’existís. Mas ente ?

Misteri.

Nòtas : la novela es estada escricha per Joan-Glaudi Rolet, publiada dins Flors, Edicions dau chamin de Sent-Jaume e Institut d’estudis occitans 87 (1987).
* De Marcela Delpastre, par quilhs que zo saubrian pas.
** Los dos einocents - Jan dau Melhau, Institut d’estudis occitans 87 (1978).
*** Tombeau pour cinq cent mille soldats: Sept chants, de Pierre Guyotat, Éditions Gallimard, 1967 et 1980.
**** El Lugar sin límites (traduit sous le titre Ce Lieu sans limites), de José Donoso, Seix Barral editor, Barcelone, Caracas, Mexico, 1979, Biblioteca Ayacucho, Caracas, 1990, etc., pour sa version espagnole (Chili); Éditions Calmann-Lévy, 1974. Le livre de poche, 1980, et Le serpent à plume, 1999, pour sa version française.

Nòtas personalas :
'Tencion, legissetz pas « lo Libre daus Morts tibetenc » dins la prumièra revirada venguda, perqué, las prumièras eran realisadas per daus catolistes (dins las annadas 18xx), e 'quela gent vesen Diu© pertot. Las reviradas realisadas despuei las annadas 1950 son valablas, e mai d'una vetz, son « validadas » per daus universitaris de l'UNESCÒ. Per dire 'quò, me base sus daus perpaus de François Jullien.
Per lo « Popol-Vuh », damandatz « lo libre daus Indians "Mayas Quichés" ». Quò es la raconta d'una partida de la cosmogonia daus Mayas. Lo prumier libre es estat esbolhat dau temps de la conquista europeana, aqueu siguet sauvat per un Dominican, lo pair Fray Francisco Jimenez, ~ 1688.

Partida ouisquipediesca :

Joan-Glaudi ROLET - Lemosin
Nascut lo 23 dau mes de mars de 1950 a Saint-Germain-les-Belles (Viena nauta dins lo lemosin-airau nòrd-occitan) ente viu. Es professor de francés e d'occitan, collegi e universitat. Escrich daus tèxtes per las revistas : Lemouzi, l'écho du centre, La Clau lemosina e Lo Leberaubre.

Partida « jamai content quilhs lemosins » :

Dau temps de mon cibergedon, torní legir daus libres 'chaptats (o imprimats) per lo meschant temps. Trobí quò-quí dins lo librecon de normaliZacion dau CLO, atz ganhats un membre de mai, segur, coma los de la ouisquipedià.

[...] pagina 18 - 6 - L’airal nòrd-occitan pausa qualque problèma especific: similitud e interferéncia amb los parlars d’oïl sus sa frontièra septentrionala, pesada mendre de la creacion literària [NDR : segur que los ploucs saben gaire legir], esparpalhament dialectal, retards preses dins la mesa al ponch d’una normativizacion escricha, resisténcia a la miègjornalizacion de la decision [NDR : be, aürosadament !]. Mas tot comptat, l’autenticitat de la nòrma occitana tanben dins aquel ròdol, e mai la legitimitat de l’expression “lenga occitana” i fan uèi l’objècte d’una larga consentida que la caldrà instituir. Las temptativas en sens contra son pas pro fòrtas, socialament e culturalament, que pòscan desvirar aquel movement d’ensem. [...]

N'invente ren, ai auvit lo Tsarkonard queu mieijorn dins lo pòste dire :

De veire la resulta de la manifestacion daus oposants au NATÒ, 'quilhs gent poden pas se far passar per daus non-violents.

Ne'n « OFF ».Vos fau, brave monde, vos tornar 'pelar los de Tarnac, vesetz, avem los n'autres d'enemics de l'interior.

E la mesma colha d'adjúnher :

La poliça de frança es 'na bona poliça perqué n'autres de la frança son melhors que los italians o b'etot los anglès ente i a 'gut daus mòrts totas las vetz.

Mai d'informacions sus queu film de propaganda americana

Humeur vagabonde - Kathleen Evin - lundi au jeudi - 20h10 à 21h00

De ser, l'invitada erá Mona Ozouf per son libre « Composition française. Retour sur une enfance bretonne » (chas Gallimard).