Un jorn t'i tornaràs far !

Dissabde, mon anciana veisina èra tornada per passar una partida de la longa dimenjada dins sa familha. De la mesma vetz qu'èra un biais per ela de far lo torn daus amics. M'aviá conhat dins la trencha dau dinnar.

Des lo mandin, ai preparat un pan, l'ai fach cueire a miedjorn. Ai 'chaptat au merchat dos pissalaits e daus granos (1), dau miau, de l'alh, de las pomas (la frucha), dau cabecon. Me vaiquí pres per far a minjar per ma Sonià.

Los granos son mes dins lo cuech-vapor, los pissalaits (durs amb lo boton de la flor, quò es ben tòst la fin) son metuts dins un topin amb una pinçada de sau e dau jus de citron.
De queu temps ai preparat una pasta brisada, ai copat las pomas, un peron, botat en dessur l'aparelh (calhet de sojà (2), uòus, farina) e vaiquí una tarta.
Aprep quò ai preparat las tartinas : una brava trancha de mon pan, de l'òli, dos pruneus, un albricòt. 'Quí, dau miau alhat, de la frigola, de l'espeluchas de cabecon e per 'chabat un pauc de parmesan. 15 minutas au forn (th 4/5).
Lo cuech-vapor tuat, ai surtit los granos, los ai posats dins una 'sieta per qu'ilhs fregiscan un pauc.

Quò es 20h00 quante Sonià 'ribèt. Ai 'gut lo temps de 'chabar las doas 'sietas composadas per auvir un : mon Jipi tu es lo rei de las pitas composicions fachas amb tres bocins de ren e quò sent bon.

Avèm pas beguts de vin perqué seguís un regim (arrest dau tabac e èsser comediana fan pas bon menatge per los abits). Sonià m'a mesma fach legir un pitit tèxt ne'n occitan (Jan Ganhaire dins las novèlas de l'estranh) per me balhar daus conselhs : respirar, bufar, articular, descopar...

Sabètz, nos avèm obludats las misèrias dau monde per profitar dau moment present !

notas :
1- sabe pas coma s'escriu queu mot. Per la gen de la campanha quò es de las testas de chaul (o caulet) copadas just'avant la florason (ma granda e ma mair fasián quò amb de la testas de chaul "campalié" (lo chaul per lo conilh e la lapina)).
2- lo calhadis es realisat amb dau lach de sojà e un pauc de quefir (kefir en francés). Vau botar la preparacion mas un autre jorn.

La debuta d'aquel messatge es aquí °(^¿^)°

1) una pera madura aigada dins lo tè (verd o negre mas pas blanc).
2) Del pan amb un tròç de beaufort© mai un còp de roge.
3) Moleta : algas (espècia KOMBU) e camparòls.
4) Moleta : algas (espècia WAKAME) e rasim (mai un tròç de parmesan).
5) Moleta : prunels, mèl mai un tròç de parmesan.
6) Maquisochi (makizushi en japonés) riz mai prunel (o carròta, cotelet "manja-tot").
7) Mèsplas grilhadas un tròç de beaufort©.
8) Salicorne graissat amb un tròç de burre sul pan (fach a l'ostal).
9) Blat o quinoà mai algas (espècia KOMBU).
10) De las cabossas de caulet (abant las flòras) bolhidas amb de l'òli.
11) Alh dins un iaort.
12) Alh dins lo mèl.
13) Amètla dins lo mèl...

per crompar de las algas
per crompar del Beaufort©

Ai trobat chas los boquinistes sus los cais de la sèina un libret de PANAZO. E me vaiquí de legir lo calendier de 1956 e subretot las nhòrlas. Me vaiquí maitot portat a las velhadas l'estiu dins mon pitit vilatge. Pense que la grafia deviá ajudar los ancians per las legir e las reténer. Vos en bote una 'quí :

Fajez lous vous meimo
Moussur Grôssobourso qué s'oyo retira à lo campagno per vioré tranquiladamint dé sas rentas agué in beu jour l'edeio d'eileva daus gourets. O sé decidé à na à lo feiro dé Limogeis qué toumbo, autreis io sabei, lu darrei dijeus d'au mei, per li chata in pitit por et no pito treuio (in mâlé et no femo).
Sur lu champs de feiro ô n'agué pas dé peino à trouba soun affa. O sé planté davant in boun paisan qué vio mena no gouretado dé pitits pors.

« Prenez queu d'aqui, fagué lu marchand, aima-vous mier l'autré ? Chaussissez !»

Moussur Grôssobourso hesitavo :

« Queu qui ei trop gros... l'autre ei trop pitit...»

Lu paisan countuniavo à vanta sous pitits pors.

« Mo fé nou, fagué Grôssobourso, pas per queta vé. Vôtreis gourets né fant pas moun affa.»

Nôtré paisan s'eimaligué. Co li pourtavo sur lous nerfs dé vei parla per ré. O sé deiviré eimali et ô fagué veiré no grôsso treuio à Moussur Grôssobourso.

« Tenez Moussur, si mous gourets ré vous plasint pas veiqui lo maï... Et fajez lous vous-meimo vôtreis pors !»

Torne a una grafia mai aisada per dire que vau tachar de retranscriure queu tèxte (e d'autre) ne'n grafia normalisada. Quò devriá èsser un bon exercici.
Vaiquí un daus librets de PANAZO sus lo oèb sens oblidar lo siti de la memòria ponticauda.

Per dire vrai, ai debutat de clavardar queu bilhet (lo diluns 3 de març) tot en escotant sus França Cultura lo camin de la coneissença. Omar Berrada e Rachid Benzine son invitats per parlar d'identitat, diversitat, ensenhament plurilingüe. La prumiera question dau jornalista es qua'iment :

3 lengas parladas sens accent, coma quò se fai ?

Aicós acompanhats d'un dessenh quela vetz...

Auèi ai 'chabat ma novela recèpta de tartinas, la "briare".

Vos fau : dau pan, de l'alh, de l'òli, quauques pruneus, de las erbas, dau miau, dau fromatge.

Alhetz lo pan (ai pres un "briare") copat en lesca e far colar un fialat d'òli. Copatz los pruneus en dos per tirar lo nogeu.

Adjunhetz un pauc d'erbas (frogola...), e en dessur un pauc de miau.

Per 'chabar lo tot, avant de botar au forn, persemnatz de fromatge (parmesan).

10/15 minutas miei·forn, termostat 7/8.

Vòle lo Coffe :-)

Queu miedjorn, nòstra pita estagiaira, coma d'acostumat porta un "truc" tot pret. Una vetz, aviá 'chaptar dau riz emb dau lach. Prene lo pòt e me mete de legir la composicion : i avia que 8% de riz. 8 % de riz mas de la sau, de l'aiga, dau sucre e tot un boiradis de disulfides, de monosulfides, de betà·quauque ren, de corboni·quauque chausa, de la merda, tot simplament de la merda.
Auèi, qu'es de la blanqueta de vedeu emb dau riz. Ai numerisat l'etiqueta quela vetz e podèm veire :

Dins los 41% de saussa : 10 % de crèma, 8,5 % de champanhòus, de l'òli e mai de 80 % de merda (aiga, sau, blat roge, exausors de gost...)
Dins los 30 % de riz : riz, òli, sau.
Dins los 20% de vedeu : bocin de vedeu, aiga, sau, de la dextrose de blat (qu'es aquò ?), de las traças d'uòus (???) dau peisson (???).
Ela es pas brava la vita !

Bon, queu ser li ai preparat una tarta : de la pasta brisada, quatre pitats escarchòfas, de las olivas negras, quauques pruneus d'Agen e una preparacion de tres uòus, de 150 g de crèma, dos culhier de farinas. Avant de metre dins lo forn, ai sopodrat de pebre, d'ortiga e de fromatge.
Vaiquí lo resultat ;-) . Sei una mamà per ela !

Esposicion de Valérie Leray

La prumiera peça versada au dorsier es lo "quasèrn antropometrica d'identitat de nomada". Dins queu-quí, çò que tusta d'abòrd, qu'es las doas fotòs, una de faça, una de profil, coma per los criminaus.
Valerie Leray es l'arreira pita filha de l'òme sus lo carton, mas las ditadas son las soás. En fasent quò, ela realisa un gèst simbolic que se balha a èsser examinat, mesurat, identifiat per un zoologe.

Los nazis suprimián lo còrs daus Nomadas, avèm una metoda mai fina : balhar lo confòrt per tuar lor eime viagtjador. I a una femna sola dins sa cosina, emb totas las comoditats. La viatjaira es figeada au mitan d'un pilòt d'objèctes inutils, figeada coma una pica de la societat de consomacion.

I a maitot daus corts·metratges, de las projeccions, una conferencia...

E un siti de mai "notre route".

De notar : sus radiò França 'quela emision (20/01/08) sus los compositors de musica dins los camps. Beucop d'emocion dins l'escota, dins los perpaus daus tesmonhs.

Lo sent patron daus gais, veire la brava videò sus Orléans TV.