Ujan (ongan) ai decidat d'anar a Barcelona per lo tren de nuech. E me vaiquí de charchar un quasèrnet de viatge :
- una granda dimenjada,
- lo pitit degordit (lurat),
- lo guide phaïdon,
- lo Spartacus (per lo gais (1)),
N'i aviá pus lo "carto-guide", una carta de la vila (ciutat), una carta dau metrò, quauques numeròs utiles, quauques idièas per se permenar e ren de mai (e non pas los 100 restaurants a veire, los 100 boticas de visitar...).
Laidonc, ai 'chaptat (crompar) lo guide dau National Geographic®. Un pauc intellectual mas quò balha enveja d'i èsser, de visitar, de s'i perdre. los tèxtes son ben escrits, la fotòs pas trop nombrósas, quauques paginas de conselhs...
Ai vougut maitot una metòde de lenga. E bona gen, la catalan exista pas, quò es una ficcion ! De segur, lo ch'ti es a la mòda (2), coma lo chinés.
- tot lo monde parla espanhol !
- jamai ausit parlar de 'quela lenga !
Me sei riscat, fau (cal) saber prendre (agafar) de las riscas dins la vita :p , de dubrir lo libre davant lo vendor per li montrar lo glossari. la responça fuguet : non, quò coma los "patois" chas nos, quò es pas una lenga vertadiera (vau pas balhar las initialas dau magasin per pas far de propaganda, en mai d'aquò, dins l'autre libraria quò es tot parrier, quante a la libraria especialisada dins las lengas, e ben, coma dire, bon ne'n ai pro dich).
Per 'chabar 'quí queu bilhet, ai trobat una pita metòda sus lo oèb, l'ai imprimada e vau la legir. Vau pas a Barcelona per far de las conferença mas per visitar, e, per la sortidas dau ser, sabe me debrolhar :-)
notas : (boiradís dins un cerveu malauta)
1 - quò es un daus avantages d'èsser dins una minoritat, queu guide es una mine d'informacions de per lo monde per las librairias especialisadas, los bars, los òtels, los saunas... las situacions per pas èsser ne'n danger dins tel o tel país. Quò es ben aisat de saber de las vetz, mas auèi, emb l'internet quò es aisat de trobar un òstel, de demandar daus renseignaments.
2 - a París, dins una granda libraria, dins la seccion lengas regionalas se trobavan : la lenga còrsa, la lenga bretona unifiada, la lenga basc unifiada e solament una metòda d'auvernhà. Ren per l'occitan (o la lenga d'òc). Trobe que quò es un prejudici (emb totas las associacions) de pas aver pogut (o vougut) etablir las basas d'una lenga "de referença" (sabe, quò es lo lengadocian (3)) coma l'an fach los arabes (3 niveus de lengas : dialecte (parlat), literal (radiò, jorneus) e literari (Coran, libres)). Vòle pas drubir 'quí un debat (ja fach despuei 1967 (cf "la langue occitane - Pierre Bec (PUF n°1059)) ònte los embonilhs aiguisats van s'entredechirats, e sei pas esclut de mon champ de criticas, mas tot queu temps perdut dins una parladissa sus l'occitan es pas lo provencau, non, dise que lo lemosin a mai de vertats que lo gascon....
Bon, las preconizacions deu conselh de la lenga occitana son benleu la pròva la mai brava que quò es possible sens tombat dins l'ampolagte de l'academia francesa.
3- de las vetz, quante legit las coreccions de los meus devers, ai mau de las formulas "quò es pas occitan" o "formula tipicament nordoccitana" e pertant, n'escrive vertadierament pas dins lo mesme niveu de lenga qu'aquí (e fau 'tencion d'usar : amb, del, aquí, aqueste, cossí... jamai de "de las vetz" qua'iment, p'un, 'quí, 'queu, quauque...). Quò es benleu l'escolan qu'es pas pro bon. E auèi sabe qu'ai 'gut rason de far maugrat tot los devers perque lo limosin quò semble lo catalan.
digg it
del.icio.us
Un
joèb per usar de la lenga d'òc de la
charenta lemosina 
