Lire et écrire l'Occitan
Lo prumier libre occitan de l'annada (e la causa de mon còp de sang queu mandin emb la dròlla sortida deu monde de Barbie).
Vau pas ne'n far una analisi savanta aquí, n'ai pas lo bagatge per 'quò. Ne'n mai de quò, i a lo joèb de Monsur Cavaillé (e quante escrive quò, qu'es pas una mocariá mas dau respect)(ne fau pas que romar sus mon joèb :).
Ai 'chaptat queu libre perqué sei curiós. Voliai lu balhat a ma mair (1) mas ela a mai aimat autre chausa. Segur que perd ren au chamjament. Queu libre es una entrada dins la lenga. Es de bon legir, clar dins las esplicacions, sus las letras, sus la fonetica. Quò es vertadierament ben escrit, insiste. Lo perpaus es qua'iment totjorn enlusit per quauques exemples.
Ai 'gut un regret : veire mens d'una pagina sus lo Lemosin (pense qu'era prevut de far d'autres libres mas l'autor es mòrt avant de poder 'chabar son obratge).
«Lire et écrire l'Occitan» de Raymond Chabbert chas Vent Terral.
notas : de l'orthographe : cercamon, de la langue française : le site
1- despuei que prene de las leiçons per correspondéncia, ela es un pauc mens sus la defensa, mon pair maitot, quante lors pose de las questions sus lo vocabulari (e me de lors portar veire mos devers coma lo grand dadet que sei, de las vetz, vos dise).
digg it
del.icio.us
