Un jorn t'i tornaràs far !

Un agricultor torna estre embrenat per un vilaud perqué lo jau chanta, perdon, 'questa vetz quò es la musica de las vachas que empacha un vilaud de se pausar. Adonc, deman dimercres, un tipe, instalat despuei 50 annadas, passa davant un jutge, maugrat las 650 sinhaturas de sostenament. Pense que la gent avant d'anar viure a la campanha devrián sinhar un bocin de papier sus lequau i auriá d'escrich : m'engatje a pas far chiar lo paísan dau cuenh subretot per las cridadas daus animaus (se lo paísan es pas un colhon).

L'istòria contada dins lo Dauphine.
L'istòria dau jau a 1500 euròs dins la Provence.

Mai d'un milhier d'Indians de la forest d'Amazonia, dins la partida dau Peró, se son pinturats la figura de las colors de la guerra per lutar contra l'espleitacion de lors domenis. Lo movament debutet en 2008 quante lo governament vendet la lor terra, jutjada sacrada, adonc per los Indians, 'la es pas copilhable.
La policia enviet daus elicopteres de l'armada per « pacifiar » lo movament e desbloquar las rotas, quò aprep dos mes de protestacion. Los Indians prenguet lo contraròtle d'un'estacion per pompar lo petròle, mas l'armada intervenguet e i a 'gut daus mòrts dins los ostages, lo governament disset : son mòrts aprep 'ver estat torturats.

La dimenjada passada, i aguet de las violenças emb 'na trentena de mòrts, cent cinquanta blessats.

Los partits de l'oposicion damendan au regent Garcia la demission dau prumier ministre Yehude Simon, e dau governament. Lo president Garcia acusa Morales d'estre un menor ; Morales es regent de la Bolivia, se-mesma Indian e per la liberacion daus pòbles Indians.

L'una de las figuras dau movament, Alberto Pizango, es passada dins la clandestinitat.

Legir l'article sus RFI.

Legir la reaccion dau Morales sus Cyberpresse.

Dos Libres per comprendre un pauc los liams entre los Indians e la Terra :

• « Popol-Vuh » (damandatz « lo libre daus Indians "Mayas Quichés" »). Quò es la raconta d'una partida de la cosmogonia daus Mayas. Lo prumier libre es estat esbolhat dau temps de la conquista europeana, aqueu siguet sauvat per un Dominican, lo pair Fray Francisco Jimenez, ~ 1688.
• « Solelh Hopi » dau Don C. Talayesva (coleccion Terra Umana chas Plon, los mesma qu'editeten « Chavau d'orguelh » de Per-Jakez Helias).

• Los goiats acusats d'aver raubar 'na bicicleta son bons per la preijon,
• 'Na femna qu'escriguet "hou la menteuse"  per mocar la Moranò, es bona per la pendason,
• Los militants dau partit unic non presents a la comemoracion son bon per estre passar per las armas.
• ...
  
• E la gent jamai content van veire lur lotjament esbolhat per 'n'esplosion.

La descreissença : novela mòda o b'etot maniera per durar ?

Paul Ariès : politòlogue, autor de « Apprendre à faire le vide » (chas Milan) e director dau « Sarkophage » un jornau, man mança, antiproductiviste.
Philippe Frémeaux : rector de las publicacions « Alternatives économiques ».
Eric Allodi : director de « Integral Vision » vejaire dins l'estratègia alternativa (sabe pas tròp çò qu'es e l'ai pas comprès d'auvir lo pòste, mas bon).

Lo reportatge (1) dau Thomas Chauvineau :

Se 'pelan Christian e Monique, lotjan dins 'na meijoneta a Bondy, Seine Saint Denis. Desempuei las annadas 70, taschan de praticar 'na fòrma de simplicitat volontaria (2), benleu 'na fòrma de descreissença boirada de developament durabla... breu, fan 'tencion, subretot dins l'usatge de las matièras prumièras e pertant fan pas de las revendicacions, o quò non.
La prumièra accion menada es estada facha dau temps de l'agrandissament de la meijon, quo es de dire mielhorar l'isolacion. Dau còp, diviseten la consomacion per dos (e gardeten la mesma chaudièra).

Mon pitit vejaire sus la matinada. Coma dire, la Giordano, 'la a 'na linha de flotason fòrça bassa quante fau entendre una eidèia un pauc complicada (3), adonc mai d'un còp 'la torna prendre lo micrò per pas que l'emission passa de biais de la linha directriça que pòt estre resumada per :

sei 'quí per emplir l'espaci d'entre doas paginas de propaganda o n'autres sus lo sevice public avam pas lo dreit d'esgar vòstre cerveu per merdacolà, solament per los MAIF-Groupama-GMF-MEDEF.

Ai 'gut paur que auèi siàia coma los autres jorns (ai 'chabat per pus escotar Inter) des l'una de las prumièras intervencions d'Ariès perqué, leu, lo micrò fuguet tornat près ; 'la 'guet paur d'aver mau a la testa. Mas non, aprep 'ver près daus cachats, 'na potinga, benleu de las drogas, l'emission fuguet agradiva.

Nòtas :
1/ per 'na vetz, son pas « de la gent que corren nuds tras los buòcs » coma 'quò fuguet damandar au monde dau jornau "la décroissance".

2/ 'na sècta de quemer-verd segur !

3/ m'etot, mas ieu parle pas a daus milhons milhiers d'auditors e d'auditritz, ~35 lectors per jorn, quo es ja ben pro.

~~°(OLO)°~~

 Dins 'queu film, fau auvir lo Alain Dufranc (~07:50) per comprendre perqué las chausas son mau barradas.

Coma vivetz vos la vòstra detencion ?

Es plan bona, marcés.

Povetz nos tornar 'pelar las circonstanças de vòstra arestacion

'Na banda de jòunes cagolats e armats intret chas nos sens i estre convidada. Nos menaceten e enchadeneten non sens aver tot desboirar e esbolhar. Nos enleveten en de las grossas bagnolas qu'anavan coma daus desferrats. Parlavan d'un Monsur Marion [l'ancian patron de la poliça antiteroriste] que los espleits coma passar la man sus la figura d'un tipe dins la jòia d'un pòt de despart, los 'musavan.

Nos barreten quatre jorns dins lurs « preijon dau pòble » sens jamai 'restar de pausar de las questions colhonas coma dau lessiu. Aqueu que semblava estre lo chap de l'operacion s'escusava un pauc dau circ mas esplicava que 'quò veniá daus servicis, que a la cima quò fermijava perquè n'autres eran mauaimats.

A 'questa data, mos ravissors fugen totjorn.

200 jorns de preijon, 6 mes de detencion son egaus a un quart d'òra Warholien

Chaba d'intra e benvengut a l'aer liure, vas benleu poder nos aidar per far 'na critica seriosa de l'Insureccion que 'riba.

• Legir daus escrichs dau Julien Coupat (sei pas sus la mesma linha, segur, mas bon, i a de l'eidèia).
• Deschargear l'insureccion que 'riba (per comprendre perquè aprep aver chiar sus beucòp de monde, n'i a pauc per prener lo parti de la justícia. I ai legit que mesma los descreissants son daus cons, mesfia pitit !).
• L'umorist Didier Porte aima pas los occitans, mas as totjorns pres la defença de la gent de Tarnac, mesma contra lo patron dau Point, pòrta paraula dau Tasrkosy.
  

La tipessa de França Natura contet l'istòria un pauc vielha, aquela sus lo bargier, lo tecnocrate, l'ovelha e lo chen, se v'autres la conéissetz pas, laissatz me un messatge. Lo tipe de la Patz Verda :-) ma fe, es un tipe de la politica coma los de París.

Podetz legir un vertadier compte rendut, ben escrich, oneste sus lo sit dau Mourad Guichard, jornaliste per Libe.

E coma l'amassada éra 'quí per se tornar 'pelar mai de 1968, la videò :

Lo Danny contet a la debuta 'na istòria jusieva que la version occitana es aquela :

Dins lo temps dau batesme [...] los vint-e-dos qu'eran a taula ne damandaven qu'a minjar e beure a la santat daus nurriçons.

Mon tonton Polita era sietat ad un bot de la taula contra Cacaudon, dau Calhau, qu'era lo darnier per se siervir quante passaven los plats. Polita n'aimava gaire quel òme. S'eran disputats un coble de còps, e per lo bon besuenh se sirián quitament passat las mans per la figura. Cacaudon disiá que Polita fasiá los torns de sa filha, e sabe que tant. E quò n'era bric vrai, mas la Cacaudona era enrajada après los òmes, e 'la trobava Polita bra'e. Era-quò la fauta de Polita, dijatz-me zo ?
Pasmens Polita n'aimava pas Cacaudon, e quante lo plat arribava a Polita, eu lo voidava dins sa 'sieta e laissava juste un bocin a Cacaudon, e quò n'era pas totjorn lo pus fin. Faliá, tot-parier, que Polita agués bon apetís, car las porcions eran delas e se'n trobava mai que lo compte.
Cacaudon s'en aperceguet de leu, e coma era maitot bien endentat, se'n planhet.

- Deuriàs, tot-parrier, te siervir emb mai d'onestetat, e far 'tencion que io vene après tu.
- Perquè, vielh ?
- Tu curas, per autant dire, tots los plats que passan, e ne me laissas que lo retrum.
- Espiatz, vielh ! E si vos sierviatz prumier, coma fariatz ?
- Prendriá nommàs un bocin, au luòc de tres o quatre.
- E ! Vielha babòia, de què vos planhetz ? Vos lo laisse pas, vòstre bocin ? [...]

Emili DUSOLIER « Contes de Joan de Fàia » chas Novelum.