Un jorn t'i tornaràs far !

« Òc-es, mas podem far las pervesions (1) divendres, o beleu dimenc mandin !»

1. segur que « provesion » es pas tant charjat simbolicament.
2. « far ren » es desparier « ren far ».
3. la taussa carbona adjunh l'emprunta ecologica dins lu pritz finau d'un produch.

Aquò, 'quo es pas la vertat vertadierament v'raia quant a la botica mas una adaptacion de ma vita de repondor dins las non-comprenanças de la gent aveque nòstre sit internet. Vòle pas dire la vertat per embrenar degun e subretot que la vertat emai vòs la disesse, me creirietz pas.

Veiquí la prumièra tirada :

Per un dessenh, risca quauquas 5 annadas de preison.

Tot 'quò per 'na bede publiada sus Bakchich « un rei que voliá pas l'estre ». La representacion de la familha reiala dau Maròc es un vertadier problèma.
I a 'gut :

• l'afar dau Monde bandit per l'anniversari dau rei
• un an de preison per un articla sus la santat dau rei
• la posa dau barrador sus Akhbar Al Youm
  

I a mai d'uns jornaus per sostenir lo dessenhator, desempuei París, lo Plantu iò diguet ben chas Mermet que los riscs son desparriers : Sine, Charlie, CQFD, lo Canard, l'Epsicopat...

• De legir sus lo sit de Bakchich

Los prumiers jornaus (1) coma lu Tosa nikki 土佐日記 (annada 935) son estats concebuts coma daus recuelhs de poëmas encastrats dins de las partidas narativas. Emai a la debuta, lo roman siguesse pau presat, reservat per lo leser, eu coneguet un eslanç dins la seconda meitat dau Xa segle d'aici a veire l'escritura dau chap d'òbre de la literatura mondiala, lu Dit-dau-Genji - Genji monogatari 源氏物語 - a la debuta dau segle XI (2).

Las Memòrias d'una efemèra - Kagerō nikki 蜻蛉日記 - son reviradas par Jacqueline Pigeot e presentadas  'quí per la prumièra vetz ne'n francès ; dins aquela produccion de jornaus, las Memòrias an 'na plaça especiala. L'autritz (936 ? -995 ?) es coneguda per estre la mair dau Fujiwara no Michitsuna – Fujiwara no Michitsuna no haha 藤原道綱母 –. 'Quela femna fuguet una granda poëtessa e 'n'esposa malurosa, laissada per Fujiwara no Kaneie 藤原兼家 (929-990) que la familha teniá lo poder dins lo Japon d'aqueu temps ; Kaneie se-mesma aguet de las fonccions grandas.

Las Memòrias d'una efemèra son tant un recuelh de poësias composadas, e gardadas, dau temps de la liason coma lo Kaneie, que lo raconta (954 a 974) d'una vintena d'annadas de la vita de l'autritz.

Aquela revirada es un grand trabalh perquè lo tèxte de l'òbra es pas aisat (3), 'quò d'autant mai que p'un manuscrit pervengut jusca n'autres es pus ancian que lu XVIIa segle.

L'estile de l'autor es clau mai d'una vetz e pausa de las malaisinadas per 'na legida clara ; mantunas vetz, fau chausire e beleu s'enganar coma iò fan veire los comentaris.

Jacqueline Pigeot chaussiguet de rendre emb beucop de rigor la construccion de l'òbra, de gardar lo mesma sistem de 'pelacion que dins l'originau, sistem per far veire la mair de Michitsuna dins l'univers dont 'la es lo mitan e dau mesma biais per se situar vis-a-vis daus autras personas dins l'istòria.

Per eisemple, l'espós es jamai 'pelat per son nom, nimai per sos titres mas pusleu per un mòt pauc clar coma eu~ilh~um~'questa-persona, hito en japonais. Ne'n mai d'aquò, quante li es balhat de las formulas onorificas 'quo es per soslinhar sos liams coma la redactritz e non pas per vantar son 'vancament.

Lo marcatge daus temps sembla mai aisat en japonès qu'en francès e la revirada iò balha a veire ; tant lo temps-momint dau raconta que lo temps dintra l'accion e lo raconta.

Jacqueline Pigeot pensa pas las Memòrias coma lo raconta d'un maridatge mancat e vòu pas veire l'autritz coma 'na femna frustada e damandosa d'atention. 'La pensa pas nimai la mair de Michitsuna coma 'n'incarnacion de la femna confuceèna, forçada d'obeïr a son pair, son òme, son filh. 'La regieta maitot l'eideia que lo libre siguet « 'na comanda » de la familha Fujiwara.

Per la pita istòria e avant de balhar de las reviradas lemosinas de quauquas poëmas, 'queu libre ne'n ai entendut parlar dins lo pòste, los mandins d'abora, dins las leiçons dau Collegi de França. Lo Michel Zink balhava un cors sus la literatura de l'atge-mejan e eu comparet los poëmas de las Memòrias a l'òbra dau Bernart de Ventadorn (4).

La mair dau Michitsuna puèi en dejós, lo Kaneie

Se saber maucomprèsa

'Quela pena ! La fauveta

Prenguet l'envòl

En tot lançar sa pita cridada

Per monts e per landas.

La fauveta

Rondonaritz

Pòt ganhar las montanhas, segur,

Se entende sa cridada

Anirai la charchar.

Puescha quauqua ventola

Vers vòs me possar

Emai lo chamin

Qu'empruntava l'aranha

Se copilhesse dins los ceus voides.

De veire que los curs

Aisament chamjan

'Questa ventola

Qué chas me vòs possa

Me fai fredesir.

1. Los jornaus,  nikki 日記 en japonès, son mai d'una vetz l'òbra de las femnas, de las damas d'onor de la cort. Los òmes cultivan mai-que-tot las letras chinèsas.
2. Parle 'quí d'un libre qu'ai pas legit pas enquera legit.
3. 'Quò se torna trobar dins la revirada maitot, maugrat los comentaris daus comentaris.
4. De legir sus Chamboliva.
   

Los liams :

• Los sits de l'I.N.A.L.C.Ò e de la soá meijon de venta : l'asiatèca.
• Per 'chaptar lo libre sus la tiala asiatica.
• Comandar lo libre chas l'editor directament.
• Retrobar lo Michel Zink, literatura de la França de l'atge-mejan, sus lo sit dau Collegi de França.

Ai pres lo tren 'queu divendres mandin d'abora, afe a l'ora balhada per lo paneu.

'Na pausa a Tolosa per gostar e lo temps de tombar l'aiga, mas ai paur de m'estorbir se i a mai d'una linga dins lo naut parlor.

Per 'chabar, arribada a Carcassona !

~~[@!@]~~

E  'na pagina de propaganda.

Lo messatge d'aquela reclama es clar :

T'as de la moneda ? Ebe paias perqué dins 'queu monde, sens moneda, t'ses pas grand-chausa. Lo sit per que las goiatas las femnas pueschan jugar un pauc.

Ai vergonha de far lo propagandiste per de la marda capitalista, mas la vita es facha de plaser maitot.

~~o(°!°)o~~

Bonus, l'estra-biron

Me pense que quo es 'na faussa propaganda, justa realisada per lo sistèm de la societat de l'espectacla per nos far passar lo temps autrament que perduts dins de las pensadas dangierosas per lo poder ben plaçat.