Qu'es fach, sèm ne'n partança per condurre lo monde. Per mon perron, una jornada a batalhar dins la cosina per far los gasteus.
Per la pita istòria, clafotis & flaunhardas son escrich coma quò, perqué lo tipe de la comession minjar a pas 'gut lo temps de passar darrier me. Quand a vist la grafia, ai promes un debat participatiu per lo dessèrt sus lo respech de las culturas minorisadas (aviá prevust la chausa ne'n botant una estela).
N'i a pas de pretencion de per l'autor quante a la filiacion culturala emb lo Japon dau VIII, ni mai per la finalisacion de la practica (los famós 3 vers de 5/7/5 sillabas) dins la debuta dau XVII.
Eu fai mai "daus mots dau jorn" segon son vejaire qu'una forma ben clar de poësia 'pelada aicó. Es pas per la confiscacion de l'acte d'escriure per lo sol plaser de quauques uns. Plaser per la jauvissença o plaser de far sufrir, Freud n'es pas 'quí per balhar la reponsa. La soá posicion es de democratisar l'escrich dins sa forma breva per dire mens de conarias (non, sei pas en tren de far un transfer).
L'encre rouge sur la copie
blesse
longtemps après
A la question dau perqué aver chosit una forma sens ne'n voler las reglas e non pas aver cerchat (e trobat) la soá pròpria, eu parla de simplicitat. Lo tipe es professor de letras, aima ben far bolegar los mots, los far se rencontrar. 'tencion, quò es pas totjorn joiòs, de la vetz, quò sièc l'umor dau jorn.
Le marchand de pleurs
est plus riche
que le marchand de bonheur
L'autor balha dins sa "fabrica", dins lo libre, quauques pistas sus la manièra de far. Nos a balhat (degun n'aviá encara 'chaptat lo libre) maitot un exemple emb los dos mots "espòrt" e "ivern". Auèi nos avem tots una mesma significacion per queus mots. Bon, din una annada aprep èsser tombat per un, aver conegut la névia per l'autre, la significacion pòt pas èsser la mesma. Vaiquí lo ressòrt secret daus aicós. Coma n'i a pauc de mot dins queu poèma, semblariá que sem pas tots tochats parier per "lo pitits mots dau jorn" que concentra una partida de nòstres possibitats d'emocion.
L'enfant croque
sa première boule de neige
la gourmandise est tombée toute la nuit
Notas : tots los "pitits mots dau jorn" son tirats dau libre. Qu'es estat l'ocasion de tornar veire mon amija de la FNAC (per organisar una partida de baladolibre (bookcrossing ne'n francés) a la dintrada de setembre e una femna de France-Tibet fòrça interessada per mos aicós e per l'occitan (ara que n'era pas 'quí per los "vendre").
Vaiquí la petita istòria. Queu miedjorn ai preparat per l'entrada de las espargues dins lo cuechvapor. Jusca a 'quí, pas de que botar lo cuol dau chat, forà qu'aviá surtit las espergues dau bòl sens lu voidar.
Avem minjat e los amics decideren de far la vaissela, perqué non, mas quilhs essabanits obluderen lo cuechvapor e lo piti fond d'aiga salada emb tres bocins de testa d'espergue. E me d'aver pas volgut jugar lo controlor dau trabalh 'chabat, ai pas fach 'tencion.
Avant de 'nar nos permenar, lors ai damandar de far trempar un pauc de riz per lo ser. Ai ren controlat.
'Nèram ne'n permenada dintre los auratges e culhiguèrem las darnièras flors de caciers (o acàcias). Et un tanqua de mai :
La paret traucada
lotja los tres petals
dau rojilhonet. 1
De ser, aprep l'auratge,
resta tres pelhas rojas.
De ser, pendent que fasiái los binhets, ai damandat a un dos amics de metre lo riz a cueire. Quante ai volgut, 'chabar de preparar lo riz, vegèri quauques bocins verds.
Me : Qu'es quò ? as mes de l'ortiga ?
Eu : Sabe pas, ai mes dins ton fond de saussa de queu miedjorn. Minjas de l'ortiga ?
Me : Quela saussa ?
Eu : Ben...
E quí ai compres. Quò es pas tan greu que quò, mas sus lo principe...
Ai gotar, ren a dire, quò es deliciós. Ai baptisat mon amic Ratatolha e lo plat, "riz aigat d'espargue".
Quò es la plena sason per 'quela recepta. Vos fau per dietz binhets :
180 g de farina - 1 uòu - 50 g de sucre ne'n podra - 100 ml de lach - 150 ml de bièrra blonda - 1 sachon de de sucre vanilhat - de la sau (una pincada) - de l'òli per la padelada - las flors dau cacier ;-)
1- Fasetz chaufar lo banh d'òli (dins la padela nauta o dins una caçairòla)(max 180°c).
2- Dins un ensaladier, botatz la farina, la sau e vos fau far un pitit potz. Dins queu potz, adjunhetz l'uòu, lo sucre, lo sucre vanilhat e boiratz lo tot.
3- Apondetz le lach, la bièrra. Foetazt un momenton per rendre la pasta lisa. Daissatz posar 15 minutas.
4- Secodatz las flors per las netiar e far tombar las pitas bèstias.
Per far los binhets :
5- Prenètz una grapa par la chamba e botatz la dins la pasta puei dins la padela plena d'òli 3 minutas de chasques biais. Pòdetz far 2 binhets a la vetz.
6- Apondetz un pauc de sucre (o b'etot dau sucre glaça) e minjatz tant que qu'es chaud.
Sochaux, 11 juin 1968 : film documentari (França 1970) sus una manifestacion d'obriers dins las usinas Peugeot. La vila, l'encontrada entièra se tranformèt ne'n champ de batalha. Quitament los CRS se tireren d'aquí perqué tota la gen semblavan revoltats...
Una partida dau film es facha de la paraula daus obriers temuenhs daus eveniments.
Mon vejaire : lo film tipe d'aquelas annadas.
-=0=-
Révolution : film muat espicedelic (París e Ròma 1968) obludat dins una cava pendent 35 annadas. Meitat jornau filmat, meitat tract, lo film es jostitolat "ce n'est qu'un debut, continuons le combat"...
Mon vejaire : queu film era obludat, quò es pas per ren, auria degut lu restat.
La fin de queu film a provocat lo romar d'una pita vielha contra quauques jòunas filhas. Las goiatas rigolavan talament lo film era interessant, la vielha explicava que dins un cinemà, devem aver dau respect per l'obra, mesma se ela es malaisada. La jòuna prof explicava que lo respiech es un còdi sociau e que sèm pas forçats d'èsser redde coma un pic. La vielha a 'gut totas las penas dau monde a far comprendre que la libertat invocada ven de mai 68 e que, non, las chausas son jamai tengudas per de bon, per totjorn sens combat. Quò era 'quí lo sens de sas remarcas contra la jounessa, ren de mai.
Una vertadiera seissanta-uechtarda encara viva, òsca per totas las pitas vielhas.
Les paradis perdus : ficcion (França 2008, premi Jean VIGO) d'un brivista, Hélier Cisterne.
Mai 1968, una nuech, la jòuna Isabela dintra chas ela, nafrada. Sos parents vòlon fugir lo París treblat per la campanha mai calma. La vita e la consciéncia de la pita Isabela van prendre una autre direccion quand ela vai decubrir la vertadiera natura de son pair...
Mon vejaire : los eròis son stereotipats, l'intriga l'es vertadierament pas. Un bon film.
We are winning don't forget : film experimentau (França 2004) realisat emb una seguida de fotòs.
Quò debuta tot doçament per balhar de la vitessa dins l'accion e dins las faiçons de manifestar e, per la poliça, de tustar sus los manifestants.
Mon vejaire : un chap-d'òbra.
L'aube : film de Pierre Merejkowsky (Lemosin 2007). L'auba debuta dins un prat ònte un tipe picat sus un barricòt, parla a doas vachas, puei eu parla a doas femnas sus un tractor, puei lo grop es filmat dins un vilatge, puei, puei e puei, e puei sem dins Lemòtges. Lo discors es mai agut :
Volem la decreissença
mai agusat :
Tiratz vostra monedas de las bancas
e sem totjorn dins Lemòtges per refusar la competicion, per far grandir lo grop. Avem una parlicada emb lo MEDEF ònte tsarkosy balha lo seu acòrd per far la Revolucion, e ben visa piti. E Lemòtges la roja bolega, una manifestacion, doas manifestacions, una bandiera, doas bandieras, mila bandieras jusca a l'Organisacion de las Nacions Unidas ònte l'Amassada clapa quand la Renda Universala es votada.
Mon vejaire : Paubres pitits de paubres pitits, queu film es una bufada d'aer fresche (ne'n mai d'aquò ai pas forçament un vejaire objectiu sus tot)
nota sus la serada organisada per Centre Images dins lo cinemà "les carmes" :
1- rendètz-vos dins quauques annadas, serai benleu mai pir :-)
La campanha per lo sèxe sens risc (SSR) erseja ne'n Soïssa. Lo tèma es : Practicar lo SSR mesma dins las situacions particulièras.
Las afichas montran daus cobles ne'n vacanças, viatges d'afar, seradas... e subretot, ben cubert per dau latex.
Coma la campanha es desclinada sus lo mòde umoristic, los gropuscules religiós van contra. Pas tant per las situacions jutjadas normalas mas per la representacion daus gais ne'n plena sodomia sus la luna. A la debuta ai pensat, an degut montrar un bocin de cuol o una ereccion, mas non, son soïssas, laidonc seriòs. Ai descharjar las imatges ne'n grand fòrmat per comprendre :
Totas situacions balhant de veire lo soïssa masle autrament que dessur la feme es per fòrça devalòrisanta per la moralitat dau país.
Lo sèxe pòt se far deguisat ne'n tarzan, ne'n serana emb un gros sosmarin. Podetz visitar una cauna tanben, mas associat affar e sèxe, a quò, jamai, encara mens, affar e gai.
Los gropuscules deurián èsser uròs, los gais son pertant mandats sus la luna. Mas non, dins quauques cantons, an cachats la penetracion gai avecque un bocin de carton... ròsa, e perqué pas un triangle ? Se'n son pres maitot a l'aficha de la cauna.
Dins los joèbs, los comentaris son :
- Quò es pas coma quò que l'argent dau contribuidor deu èsser empleiat !
- Quò es un encoratgament per baisar pertot !
- N'i a pas de lesbienas (1).
- Am (2) una bona imatge internacionala, n'i a pas besonh de quò per la far restar bona.
Segur, ne'n Soïssa, los garçons an pas 'chabats de náisser dins los chauls e las filhas dins las flors.
Lo siti AIDS soïssa es 'quí
-=*=-
Ne'n mai d'aquò :
Per la Mela que vòl totjorn far de las esperiénças, lo pulverisator de preservatius es 'quí
Per lo Maine que voldrà benleu musar emb la soá amija, lo preservatiu femenin es 'quí (quò es particular per l'instalat mas aprep total libertat per la filha).
Per los autres, quo es bentòst las vacanças, laidonc fau 'chaptar las proteccions segon vostre gòst : perfumadas, nervuradas, emb de la perlas, sens latex, coloradas, grandas o pitas talhas... o 'nar ònte las son balhadas (sus los bòrds de la Lèire quel estiu per l'orleanais).
Un chat mélomane ?
envoyé par gchocteau
Ai ren chamjat, jurat-promés, ne'n mai d'aquò, ai mandat l'autorisacion per postar lo questionari.
-Quel rapport avez vous avec l'occitan (comment vous sentez vous avec l'occitan) ?
-Vos proches parlent ils occitan (amis, familles etc...) ?
Mes parents, oui, mes 3 sœurs plus âgées, non, mon frère plus jeune, non (cependant, ils comprennent le dialecte de mes parents). Dans la famille, ma grand-mère, mes parents, mes oncles et tantes (entre 60 & 94 ans) ne parlent jamais français entre eux, parlent en premier occitan devant mon frère, mes sœurs, mes cousin-e-s avant de reformuler, parfois, mais pas toujours, leurs propos en français.
-Quand est ce que vous avez appris l'occitan? Où? Pourquoi ?
Mes parents, après une année de re-apprentissage, me demande comment se dit tel mot en français (« la tauvera » en limousin « le guéret » en français par exemple), comment celui ci s'écrit («l'agulha» ou «la 'gulha» par exemple).
Ils acceptent de m'aider aussi à acquérir du vocabulaire, de me corriger sur des prononciations particulières. Ils ont également accepté de m'expliquer, dans la langue (1), certaines croyances paysannes (souvent agricole, donc éloignées de mon environnement immédiat).
Le pourquoi est dans la réponse à la première question, non ?
-Comment voyez l'évolution de l'occitan?
-Qu'est ce que vous attendez de l'occitan?
-Le terme patois vous déplait il? Pourquoi?
-Êtes vous d'accord sur le terme "dialecte" pour parler de l'occitan? Pourquoi?
-Vous sentez vous en besoin de parler l'occitan? Pourquoi?
Peut-être que si j'avais le courage d'aller me confronter à d'autre locuteurs lors d'un festival occitan, ma réponse serait différente.
Je le fait car un texte dans sa langue d'origine ne dit pas la même chose qu'une traduction. Le rythme, la musicalité ne sont pas les même. Lorsque je m'énerve, c'est souvent en occitan, comme cela, les gens ne se sentent pas visés et j'entretiens des relations cordiales avec eux.
-Pourquoi avoir choisi le support internet pour vous exprimer?
-Que racontez vous sur votre blog? (je ne parle pas occitan, j'étudie la culture occitane en option)
-Puis je vous demander ce que vous faites dans la vie?
-Quand est ce que le blog a t-il été crée?
-Dans quel but?
Autre but que je n'avouerai jamais, affirmer la présence du dialecte limousin sur le réseau mondial afin de conquérir le monde en parlant de poésie (nous (2) sommes quand même les créateurs de l'amour, du « paratge ». Laissez mariner un peu et vous allez voir un nouveau concept éclairer ce monde qui se complait dans l'obscurité.
-Y a t-il beaucoup visite?
La prumièra vetz, aviá oblidat de visitar la rubrica "sapiens".
I a mai d'un reportatge sus J. Roux, especialiste de la lenga d'òc.
Fin finalament, queu siti es ben realisat, de la vertadierament bona oèb tele, per lo naut debit de segur.
Veire GoldPérigord.
.
CategoriasContactar la redactritz o lo redactor | Archius | Crea un blòg ara ! Es aisit e a gràtis
digg it
del.icio.us