Lo merchat de Piégut
Lo merchat de Piégut que la legenda ditz :
Un còp, i aviá un senhor qui trobava una brava filha dau coté d'Abjat. l'amorós de la dròllas vegèt quò d'un mau uelh, mas a 'gut lo bon per butar lo senhor. Lo butei d'un còp de fuòc. Aprep quò, procès e pendaison venguèron e lo merchat d'Abjat fuguet barrat. L'istòria raconta que Piegut aguet lo merchat. Dubrèt lo 13 mai de l'annada 1642.
Ai chabat mon conte. Me sovene la premiera vetz qu'i anei, mon amic me ditz : "Qui n'a pas vu Piégut, n'a pas vu de marché."
Auei, o plutòst ier, sei 'nat au merchat d'Orléans. Pitit merchat plan plasent, un endrech pòple, m'i sente ben. Los vendeires qu'aime lo mai son los productors de legúmes o de fruchas (per-ço que sei vegetarien), dau vetz marche veire los fromatgiers. Quand quò plòu, n'i a quasiment degun.
Co-ditz, pas grave, quò será plus vite 'chabat.
joan-peire @ 19:48
digg it
del.icio.usComentaris(2) »
co fau restar de contar e d'escriur n'importa que !
Conneisse bien Pieg 'gut perça que sai de Charanta justa à costat, de mesma parlar. Pode affirmar que n'an jamai dich 'vengueron mas vengueren o vengueten. N'an jamai dich à coté mas à costat ( à coûta). L'amoros ne veget pas, mas vese que se dich veje, avéque lu çhuintament (pas "lo", que ne se dich pas dins queu biais. Ne disen pas mai l'istoria mas l'istoira (à mins que me trompa). ieu sabe que co ne fai pas realament occitan mas qu'es entau e ren ne sert de se voler lengadociaen. J. faury, limotges e charanta d'oc
jp — 2008-05-12 - 08:17:08 GMT 1
Adiu,
ai jamai 'gut la pretencion d'esser un fodre ne'n ortografe. Queu joèb es justament un ustilh per far autre chausas que de las reviradas ne'n lengadocian.
Podètz far un torn dins los prumiers bilhets d'aqueu blog e notar las fautas, n'i a, ben pro, mas ne'n una annada de cors, i a 'gut quauques progrès...
Se voletz, podetz realisar una metoda de lenga un pauc coma lo "parli" de J.Rigosta (emb un cede), serai lo prumier de la 'chaptar, o b'etot far un siti oèb coma lo sitit Marraire (veire liams).
Aprep, i a doas metodas per far avancar l'asne, li balhar un bocin de pan (metode dau Pascha : torna escrire los mots ònte n'i a de las fautas dins los comentaris, sens ren dire, e me de tornar virar emb las coreccions), o ben, podetz cridar sus l'asne, mas 'quí, a grandas penas per mon perron perque sei blindar contra la gen que m'an volgut far creire que n'i aviá pas de plaça per me.
coralament mas tant que quò
JP
Me songe estre 'na fòrma de quasernet de brolhon usat gairament que per la livrada estreita de la linga d'aur, la linga d'òc dau lemosin-charentès ;-) Jamai urós, jamai malurós de tròp, pas lemosin per ren, segur. Per me localisar sus 'na carta, 
faury — 2008-05-11 - 21:22:03 GMT 1