Se cante que recante - Bruno Bonhoure.
Se cante que recante - Bruno Bonhoure.
Aprep aver un pauc atendut ai recebut un corièl de Bruno Bonhoure, se mesma, a daus fins de promocion d'un noveu obratge, per la nadau (quò 'riba).
Vòle ben lo 'chatar mas voldriái encore mai escotar queu quí perqué ne coneisse qu'una chançon de vos.
Vaiquí lo contengut daus messatges echamjats sus lo oèb. I s'en passa daus chauses dins la boita electronica e dins ma vita :-)
Voliai balhar queu disc mas fin finalala, non. Lu garde per me. Aime las interpretacions «non-ordinarias», aime la chausida de las chançons. Lo sustítol es en francés :
Chants des moments perdus en Massif Central.
E nos i vaiquí transportats per la votz.
Vos balhe a veire la videò aquí e lo siti oèb, lacameradellelacrime, 'quí.
digg it
del.icio.usUn comentari »
N'ai vist una representacion per l'estiu de 2006 aranda Panhac (=Polignac), pròche delh Puèi de Velai. Segur que l'interpretacion de las chançons es desacostumèira e agradarèla.
Me songe estre 'na fòrma de ciber-quasernet de brolhon usat gairament que per la livrada estreita de la linga d'aur, la linga d'òc dau lemosin-charentès ;-) Jamai urós, jamai malurós de tròp, pas lemosin per ren, segur. Per me localisar sus 'na carta, 
Sandre — 2008-11-16 - 12:10:00 GMT 1