De temps en temps - M. Chapduelh.
Queu libre, l'ai minjat, l'ai devorat, ai begut totas las frasas en demain de quò ai daissat au fons dau veire los quauques mots los mai complicats, los qu'ai pas trobats dins "la palanqueta" (los mai ancians benleu per los trobar 'quí dedins o b'etot los mai tipiques d'un jos parlar nòrd-occitan)(1).
Queu libre es estat escrich en doas partidas. La prumiera es l'istòria d'un jòune òme bon a maridar. lo goiat voldriá ben mas solament emb una dròlla cerieisa pas emb una dròlla poma. Las pomas son bonas per tot lo monde, quò es juste una frucha a massar per lo minjar de la vesprada (en lengatges moderne : un 5 a 7). Las cerieisas, elas, son plena de promessas.
E vaiquí lo Marçaudon dins una estranh charcha (la segonda partida), charcha sus lo conselh d'un gardian de leberon (un drac lemosin), cercha jusca a las ribas dau temps. Degun nonmàs lo Marçaudon zo pòt far.
Ai aimat queu libre, totjorn a parlat de la vita, un pauc "passeiste" a la debuta mas jamai sens èsser dins lo "qu'era mai ben avant".
De temps en temps - Micheu Chapduelh. A TOTS IEO n°65. 1981
Nota : 1-vòle pas damandar a mon pròf per pas tornar me far "cridar dessur" a causa de las "formulas ancianas" (quò per aver utilisar "autres vetz" en luòc de "autres còps").Quò es terrible un professor, mas queu que ditz quò, qué sap daus elevas ? Vau far una lista per mos parents, ná :-)
joan-peire @ 18:35 Categorias: libre
digg it
del.icio.us
Un
joèb per usar de la lenga d'òc de la
charenta lemosina 
