Un jorn t'i tornaràs far !

Sos tableus son emplits de dos o tres dessenhs, renovelats sus qua'iment la totalitat de la tiala. Quilhs motius plan decoratius emb fòrça coloras son interpretats coma temonh de l'esperit de la Serafina. Ela disiá auvir la vierja e los sants dau temps que pinturava.

Per estre franc, coneisiá pas 'quela artista avant que lo film surta. Lo film conta subretot la rencontra entre la Serafina, domestica chas los borgés de Senlis, e lo Wilhelm Uhde, colectionor d'art, a Senlis per fugir l'Alemanha per causa d'omosexualitat (1), quò en 1914. Lo tipe fuguet benleu son "descubror" (avant mas fuguet maitot la causa de la perta de rason de la Serafina. Dau temps de la guerra, ela seguet los conselhs dau tipe emai obludesse las pitas telas pintas dins sa fugida.
Avant la crise de 1929, Uhde tornet 'chaptar beucòp de tialas, la Serafina aguet beucòp de moneda, tròp benleu. la crisa 'ribet e per causa d'una exposicion annulada, la rason davalet. De 1932 a 1942, ela fuguet internada dins un ospitau espicatric.

Coma me sei fach cridat dessus per lo Jan-Loís :

« Coma, coneisses pas Serafina ! Vergonha sus te ! »

L'ai invitat au cinemà, pueis ai aprofechat d'un dissabde per 'nar au musèu Maillol (2). Puta vierja, coma ai pogut far sens coneitre quela pintra avant.

De las colors pertot sus de grandas telas, de la plumas, de la fruchas, de la fuelhas que tiran sus las plumas, de las flors, un aubre de vita, un aubre de la creacion... pertot, n'i aviá pertot. Segur que dins la peça, i aviá un aer un pauc coma se la Iolanda Moreau (l'actriz dins lo film) chantava. Mas 'quela beutat totas quelas telas.
Dire que quela tipessa penhava sens ren aver après ne'n matièra d'art ! !

Nòta :
1/ lo paragrafe 175 erá terrible per los gais, i tornera dins 'n'autre bilhet.