Un jorn t'i tornaràs far !

Quasernet de vacanças 2 - lo passatge

Un fum de temps d'aquò.

- Aida me a portar tots 'quilhs vielhs papiers aus borriers.

- Qu'es quò queu jorneu ? « lu Bouéradour din lu toupi »

- Un libre dau Panazô 'chaptat per ta granda. Pòde pas te iò legir, i a daus accents pertot e 'quò es pas lo mesma patoes que n'autres, 'quò me vira la testa.

Ai metut ma mair a la grafia classica e 'quò marcha mielh que per los libres daus Foucaud o Richard, malaürosadament mielh que per la legida dau Panazô, mas ma mair es 'ribada a un atge ente los libres deven estre escrichs emb de las grossas letras e deven contar de las istòrias de bargièras entrepresas per... T ! T ! E la tenguda d'aqueu joèb.

Bon, ai usat d'un estratagèma vielh coma lo monde :

E vei-nos-quí dins la Lison dau Peirat : (p18) « Drin-Drin lo telefòne ». D'un còp, dise :

E veiquí ma mair de prendre lo libre, lu legir, de tornar i far, 'na vetz, doas vetz e puèi rire, rire tot son sadol. Mon pair la viset d'un aer curiós.

- E visa la, 'la ritz tota sola.

- Mas non, 'quò es lo libre.

- Pfu !

'La li disset ben de lo lire mas eu a pas la legida tant aisada coma ela. Eu demoret en defòra d'aqueu pitit salon literari d'estiu. Marchatz, migratz pas per se, eu se ratraperá dins 'n autre bilhet, aqueu dau vocabulari.

Lo libre viatget dins la pòscha dau davantau mairau, chas la veisina tot un aprep-mieijorn. Ai fach la remarca a ma mair que 10 € 00 copats en 4, 'quò fai qua'iment aures. 'La aucet las espantlas.

'n autre ser per la segida.

joan-peire @ 21:44

digg it | del.icio.us